woning k·r

Een woning ontwerpen binnen de reien en op een wandelafstand van het centrum van Brugge - dé meest uitgesproken en bezochte historische stad van België - is een bijzonder boeiende maar tegelijk uitdagende opdracht. Hoe creëer je op deze plek privacy en geborgenheid, lijkt de belangrijkste ontwerpvraag. De specifieke identiteit van het terrein bood al een deel van de oplossing: de vorm van een kwartcirkel, omzoomd door de Speelmansrei en beplant met heel wat imposante bomen waren al een heel mooie start voor dit ontwerp. De bestaande lage bouwvolumes, oorspronkelijk zeven garages op een verhard binnenplein, werden door driearchitecten als volumetrisch canvas behouden en maar minimaal uitgebreid.

Beschut rustpunt

De ‘natuurstrook’, een groene gordel die loopt van ’t Zand tot aan de Speelmansbrug, waar het perceel deel van uitmaakt, zorgt samen met het water van de eerste en oudste omwalling van Brugge, voor een beschut rustpunt binnen het oude stadsweefsel. Een van de uitgangspunten van dit ontwerp was deze groenstrook te benadrukken en de bebouwing zo bescheiden en onopvallend mogelijk uit te werken. Het perceel is van de openbare weg gescheiden door een poort zodat het geheel aanvoelt als een stedelijke vierkanthoeve.

Sober leesbaar

Conform de stedenbouwkundige uitgangspunten werd voor de buitenschil een materiaal gekozen dat voldeed aan de verordening: zowel de gevels als de daken werden bekleed met natuurleien in wildverband. De textuur ervan komt over als een natuurlijke huid, een beschermend camouflageschild.

Er ontstaan eenvoudig leesbare en sobere volumes die zich ten opzichte van de bomen heel bescheiden opstellen. De gevels gericht naar de Speelmansrei, waar een weg de woning passeert, zijn op enkel strategisch gepositioneerde doorbrekingen na, volledig gesloten. Richting de binnentuin zijn de volumes maximaal ontsloten met glas.

Binnenstadstuin

Die binnenruimte is geïnspireerd op een ‘open plek in het bos’. De verschillende woonfuncties zijn als een wandeling rond het groen geschakeld en hebben via de binnentuin visueel contact. Omdat de woning volledig ingeschreven is binnen een quasi volledig gesloten muur, richt heel het leven zich naar de binnentuin met zwempoel. De structurele opbouw van de woning werd elegant verwerkt zodat er een heel nauw contact is tussen binnen en buiten en de grens ertussen vervaagt. De beglazing is verlijmd op de dragende slanke stalen kolommen of is gelinieerd onder de uitkragende constructie. De binnentuin wordt onderdeel van de woning en creëert een intense natuurlijke rust.

Binnenwandeling

Het grondplan integreert levenslang wonen op een bescheiden, niet meteen leesbare manier. Door gebruik te maken van een compact rolarchief wordt er veel opbergruimte gecreëerd zonder al te veel plaats in te nemen.

De ‘binnenwandeling’ langs de tuin start in de hobbyruimte om via de keuken in de zithoek uit te komen. Alle ruimtes baden in het licht en voelen als semi-buitenruimtes aan.

Twee slaapkamers bevinden zich onder het hellend dak. De nachthal is ingericht als een grote doorloopkast. Om boven ruimte te besparen werd de badkamer beneden aan de trap georganiseerd. Andere eigenzinnige details zijn de blauwsteen spoeltafel die als opbouwelement op een herbruik tafel is gemonteerd en de immense vilten gordijn in de eethoek die de volledig beglaasde gevel eventueel kan sluiten. 

Knusse kussensplek

Maar het opvallendste element aan deze woning is de buitenschil en hoe deze de woning bijna onzichtbaar situeert in deze groene oase midden in een van de drukstbezochte steden van Europa. Heel deze ontwerpfilosofie wordt als metafoor samengevat in de kleine leeshoek in de keuken. Het is een knusse plek met kussens waar je in de wereld van een boek kan wegdromen terwijl je door het raam, via de imposante bomen en het rustig kabbelend water, zicht hebt op het rumoerige buitenleven.